playlist: Gaudeamus Highlight Selectie playlist Klik op het toestaan van cookies om de playlist te beluisteren

“Sebastian Hilli heeft een uitgesproken persoonlijke esthetiek welke ten grondslag ligt aan al zijn muziek. Zijn muziek combineert gewaagde structuren met een grote verscheidenheid aan subtiele akoestische details.” - Jury Gaudeamus Award 2018

Winnaar Gaudeamus Award 2018

Sebastian Hilli

De Finse componist Sebastian Hilli (1990) is altijd opzoek naar betoverende muziek. “Ik wil mijzelf altijd uitdagen, mijn denken en mijn muziek. Risico’s nemen kan een worsteling zijn, maar het kan ook iets onverwachts opwekken, iets waarvan je in eerste instantie dacht dat het onmogelijk was. Daar kan iets heel interessants en wonderschoons uitkomen.”

Hilli begon al jong muziek te maken. “Ik speelde klassiek piano en mijn interesse in componeren kwam voort uit improviseren. Ik improviseer heel vrij. Vanuit het niets, zonder regels of stijl. Die dingen beperkten mijn klassieke spel. Op die manier raakte ik geïnteresseerd in het maken van muziek. Mijn muziektheoriedocent op de middelbare school zei dat ik mijn improvisaties uit moest schrijven. Zo begon ik te componeren.”

Het lijkt een paradoxaal begin als je luistert naar Hilli’s composities. Zijn muziek zit vakkundig in elkaar, het is precies gestructureerd en tot op het detail genoteerd. Het wordt, zoals zijn website vermeldt, “gekenmerkt door complex geweven texturen, genuanceerde sonoriteit en langgerekte processen.” Zijn gitaarconcert Confluence/divergence (2013-2015) is daar een goed voorbeeld van. Het kostte hem twee jaar om te schrijven, omdat hij “werkte met complexe combinaties van klankentiteiten en instrumentale technieken die verder onderzoek naar verfijnden notatiemanieren vereisten.”

 

Hoewel er weinig improvisatieruimte is voor uitvoerders, kan Hilli’s interesse in improvisatie nog steeds gevoeld worden in zijn muziek. Vooral in het stuk Paraphrase II (2016), uit een reeks van drie composities, waarin hij de muziek van saxofonist en improvisator John Coltrane citeert. In de Paraphrase-serie gebruikt Hilli specifieke stukken van andere componisten of muziekstijlen die hij verwerkt in zijn eigen muziek. In de eerste Paraphrase (2015) is een lied van Jean Sibelius verwerkt, gebaseerd op het gedicht Verandan vid havet van de Zweedse dichter Viktor Rydberg. De derde Paraphrase (2016) gebruikt Carlo Gesualdo’s O dolorosa gioia als vertrekpunt. In Parapharse II refereert Hilli zowel expliciet naar Coltrane’s compositie Giant Steps als dat hij technieken leentjebuurt uit het muziekgenre acid house. Maar er is meer aan de hand. Het gebruik van andermans muziek is een veelgebruikte techniek in deze serie stukken: “Het is een belangrijke manier om met stijlkwesties om te gaan en tegelijkertijd op mijn eigen muziek te reflecteren. Allereerst leer ik het materiaal heel goed kennen. De eerste schetsen zijn bijna transcripties. Stap voor stap benader ik mijn eigen stijl maar er blijft iets achter van het origineel. Het is een interessante manier om andere mogelijkheden te vinden.” Voor Hilli is de muziekgeschiedenis een schatkist waaruit hij prachtige kleinoden vist. Hij presenteert een nieuwe lezing van het muzikale verleden. Als hij daarmee klaar is ontstaat er iets dat ontegenzeggelijk van zijn eigen hand is.

Tegelijkertijd laat hij zich inspireren door buitenmuzikale invloeden. Neem Hilli’s strijkkwartet Elogio de la Sombra (2015), dat gebaseerd is op een dichtbundel van Jorge Luis Borges. “Er zit een droomachtige of mystieke sfeer aan die gedichten, dat is prachtig. Dat wilde ik vertalen naar muziek. Ik heb de taal en de vorm van de gedichten gebruikt om muziek te schrijven en zo geprobeerd om in het binnenste van de tekst terecht te komen.”

Hoewel de muziek virtuoos is en van een technisch hoog niveau, is het muzikale resultaat niet per se onbevattelijk. In feite is het vrij direct. Of liever gezegd, Hilli probeert iets puur muzikaals over te brengen, iets dat de luisteraar raakt maar niet in woorden is uit te drukken: “Toen ik met componeren begon was ik vooral geïnteresseerd in dat deel dat ik niet kon beschrijven. Waar komt deze muziek vandaan, deze ideeën? Dat zijn kleine dingen die mij naar de muziek lokken. Dat fascineert me nog steeds, die muzikale gebaren met een mystieke atmosfeer.”

lees meer